BLACK & WHITE by Manzoor Aluvila

മാതാ, പിതാ, ഗുരു, ദൈവം,

2011-06-28T10:58:00.007+03:00

ഞാനൊന്ന് ശീലിച്ചു, കണ്ട മുഖങ്ങൾ മറന്നീടുവാൻ
കേട്ട സ്വരങ്ങൾ വിസ്മരിച്ചീടുവാൻ.

താലോലിച്ചകരങ്ങൾ താഴു തകർത്തു
താതൻ, മകൾക്ക് പിണിയാളാകൻ പഠിച്ചു

പാഠങ്ങൾക്കൊപ്പം വൈകൃതം ചാലിച്ച ഗൂരു
ദിവ്യമാം മൂന്നാം സ്ഥാനമുപേക്ഷിച്ചു.

വിനയാന്വിത മുഖങ്ങൾ വിനയം വിസ്മരിച്ചു
വേദാന്തങ്ങൾക്കായ് കൂർപ്പിച്ച കർണ്ണം മുറിഞ്ഞു

വരുതിക്ക് വരാത്തവ വലിച്ചെറിഞ്ഞു, ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ
ഗുണമുള്ളതൊഴിച്ചു ബാക്കിയൊക്കെയും ഒളിച്ചുവെച്ചു

തിരു ശേഷിപ്പുകൾ തീർത്താൽ തീരാത്ത
ബാധ്യതയാക്കുവാൻ ഞാൻ മൽസരിച്ചു

അറിവ് അപാരമായ് എനിക്ക് അല്പ്പത്തം കൂടിവന്നു
ശാശ്വത ലോകം ഇഹലോകത്തിലായ് ചുരുങ്ങി.

വിഴുങ്ങിയ പൊൻപണം വീണ്ടെടുക്കാൻ
ഗാന്ധിതലയ്ക്ക് മേൽ നിരാഹാരമിരുന്നു ഞാൻ

ആൾ ദൈവങ്ങൾക്കു മേൽ ആൽ മരം വളർന്നു
ഇത്തിൾ കണ്ണികൾ നീരു കുടിച്ച് കൊഴുത്തുരുണ്ടു.

മാതാ, പിതാ, ഗുരു, ദൈവം,
ദൈവമേ കാത്തുകൊൾക
നിൻ സ്ഥാനവും നിനക്ക് അന്യമാകതെ ഞങ്ങളേയും.
--------------------------------------------------------------

© മൻസൂർ ആലുവിള

അതിരുകൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്

2011-05-25T13:57:00.000+03:00

കാഴ്ചയുടെ വലിപ്പം കൂടുമ്പോൾ അതിർവരമ്പുകൾ ചെറുതാകും, കാഴ്ചയുടെ ഉയരം കൂടി കൂടി വരുമ്പോൾ രണ്ടായ അയല്പ്പക്കങ്ങൾ ഒന്നാകും, കരകൾ ഒന്നാകും, വഴികൾ പുഴകൾ വരകളാകും, കോൺക്രീറ്റ് കാടുകൾ തീപ്പെട്ടി വലിപ്പമാകും, ക്രമേണ കാഴ്ച വെറും കടലും കരയുമായ് തീരും, ഇനിയുമുയർന്നാൽ കാഴ്ചയില്ലാതെയാകും കാഴ്ചയുടെ ആവശ്യമില്ലാതെയാകും (ഉൾകാഴ്ച്ചമാത്രം മതിയാകും)എല്ലാം ഒന്നാണെന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയും ഈ അതിരുകളെല്ലാം വെറും നശ്വരമായ മനുഷ്യ നിർമ്മിതം.

കുറിപ്പ് : ഉയരത്തിൽ പറന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം എല്ലാത്തിനും മീതെയന്നർത്ഥമില്ല, ബലവാൻ എന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാവരെക്കാളും ശക്തൻ എന്നും അർത്ഥമില്ല.

സ്നേഹപൂർവ്വം
മൻസൂർ ആലുവിള

അവൻ

2011-02-17T09:55:00.002+03:00

ഭാരമേറിയ തോളും പൊടി മീശയുമായ്
മായകണ്ണാടി പ്രപഞ്ചത്തിൻ
പ്രതിബിംബമായ് പ്രയാണം

കലാലയ ലഹരിയെ മറവി തിന്നു
കടമകൾക്കൊപ്പം കാലം പറന്നു
കുരുക്കുകൾ ദിനവും മുറുകിപ്പിറന്നു

കുറുകിയ ഹൃദയത്തിലൊരിണയെ തിരുകി
കുടുംബം, കടമ, ഇണയെപ്പിരിച്ച് തിരിച്ചയച്ചു

തൊട്കറി അച്ചാറു ദാമ്പത്യത്തിൽ താരകം പിറന്നു,
സൂര്യനായ് താരകത്തെ തിരയും പിതൃദു:ഖം

ചങ്ങല കണ്ണിയിൽ എണ്ണം ചേർന്നിട്ടും
ചങ്ങലയിൽ മുറുകി തവിച്ചു ദർശനത്തിനായ്
ചാകരകൾ നിറയെ തീരങ്ങൾ ചേർത്ത്
ചാവടിയും പുതുക്കി പണിതു

മായകണ്ണാടിയിലെ ബിംബങ്ങൾ മങ്ങി
മാ നാട്ടിലെ മണമുള്ള കാറ്റിനെ തിരഞ്ഞു

ഭാരമൊഴിഞ്ഞ തോളും, തലയിൽ കാലത്തിൻ
വെള്ളി കമ്പിളിയുമായ് വൈകി കൂടണഞ്ഞു

പരിചിത മുഖങ്ങൾ തിരഞ്ഞു മടുത്തൊടുവിൽ
ഏകാന്തതയുടെ ചുറ്റ്മതിൽ തീർത്തവൻ
പതിയെ ചിരിച്ചു നിസ്സംഗതനായ്
.............................................................................

© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത - “ഡേർട്ടി ഫെലോ”

2011-01-13T23:28:00.006+03:00

വാർദ്ധക്യം എന്നുടെ വായ പൊത്തി

ചെറുമക്കളിലെന്നുടെ ഛായ തപ്പി,
ഡേർട്ടി ഫെലോയെന്നവർ ചുണ്ട്കോട്ടി

വേരേറെയുണ്ടെങ്കിലും നീരും ഫലവും
ഒഴിഞ്ഞോരു പടുവൃക്ഷം ഞാൻ

ഞാൻ കെട്ടിയൊരെൻ കൂട്ടിൽ
ഞെരുക്കമെന്നിഷ്ടങ്ങൾകൊക്കെയും

കൂട്ടായ തീരുമാനം കൂട്ടിലെത്തിച്ചു, ഒടുവിൽ
അഭയ കൂട്ടിലെത്തിച്ച, ബന്ധുത്വമൊഴിഞ്ഞകന്നു.
അലറിക്കരയാനവതില്ലെങ്കിലും അറിയാതെ
ആരുമറിയാതെ കരയുന്നു ഞാനുമിന്ന്

ഉലകങ്ങൾ ചുറ്റി ചിന്താധാരകൾ പങ്കു വെച്ചവൻ
ഉലകിൻ പാഠങ്ങൾ നിറയെ പഠിച്ചവൻ
പഠിക്കാത്ത പാഠം വാർദ്ധക്യമെന്ന പാഠം.

ദീർഘ നിശ്വാസമുതിർത്താ പിതൃവ്യൻ
വരും തലമുറയ്ക്കായ് കിടക്കവിരിയൊന്ന് മാറ്റിവെച്ചു
...........................................................................................

© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത- ദി സൈലന്റ് കില്ലർ

2011-01-03T18:21:00.002+03:00

കശുമാവിൻ വിളയോളം വിലയില്ലാ-

കാര്യങ്ങൾകാർക്ക് നേരം, പീഢിതർക്കല്ലാതെ.

മഴയായ് പൊഴിയുമ്പോൾ തരംതിരിവില്ലെനിയ്ക്ക്
മർത്യനെന്നോ മാമ്പൂവിലെ കീടമെന്നോ

മറക്കാതെ ഞാൻ, എന്നിലർപ്പിതമാം

മരണം വാരിവിതറി ഓരോ അണുവിലും

കൈവിട്ടൊരമ്പ് പോൽ ചെയ്യാനൊന്നുമില്ലെനിയ്ക്ക്

കൈ കൂപ്പി പറയാനൊന്നു മാത്രം, തടുക്കുക,

എന്നെ തൊടുക്കാതിരിക്കുക നീ പിന്നെയും.

എന്നിൽ, മരണവും, മാരക രോഗഹേതുക്കളും മാത്രം.

കഥ- "അത്തർ മണം പൊഴിയ്ക്കുന്ന പെട്ടികൾ"

2010-11-12T22:02:00.007+03:00

ദേ...!!!

നിങ്ങളറിഞ്ഞില്ലേ, നമ്മുടെ രഘു നാട്ടിൽ പോകുന്നു..!!!
അതെ നിങ്ങളുദ്ദേശിച്ച രഘു തന്നെ....നാട്ടിൽ പോലും പോകാത്ത പിശുക്കൻ എന്ന് പറഞ്ഞു
നമ്മൾ കളിയാക്കുന്ന രഘു തന്നെ...
ആൾ വലിയ സന്തോഷത്തിലാണു കേട്ടോ..?
ഗൾഫിൽ വന്നിട്ട്‌ 12 വർഷം ആയെങ്കിലും ഒരു പ്രാവശ്യമേ നാട്‌ കണ്ടിട്ടുള്ളു കക്ഷി.പിന്നെ പിശുക്കനെന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട്‌ ഒരു കാര്യവുമില്ല കാരണം ഒരു പെപ്സിപോലും വാങ്ങി കുടിയ്ക്കില്ല ആരെങ്കിലും വാങ്ങികൊടുത്താൽ വിരോധവും ഇല്ല കേട്ടോ..!!!

എന്തൊക്കെയാണെങ്കിലും ആൾ മിടുക്കനാ, ഗൾഫിൽ വന്ന് ആദ്യ വെക്കേഷൻ പോയത്‌ 7 കൊല്ലം മുമ്പ്‌, അന്ന് രണ്ട്‌ സഹോദരിമാരുടെ കല്ല്യാണം നടത്തിയിട്ടാ വന്നത്‌, അച്ചൻ മരിച്ചതിനു ശേഷം കുടുംബഭാരം മുഴുവൻ രഘുവിന്റെ തലയിലായിരുന്നല്ലോ..

ഇപ്പോൾ വസ്സ്‌ 34 ആയി ഇനി അൽപമുള്ള ബാങ്കു ബാലൻസുമായ്‌ നാട്ടിൽ സെറ്റിലാകാനാ പരിപാടി..അതു മാത്രമല്ല വേറെയും ഉണ്ട്‌ ചില വിശേഷങ്ങൾ..ആൾ കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുകയാ..രഘു നാട്ടിൽ ചെന്നതിനു ശേഷമേ പുതിയ വീട്‌ പാൽ കാച്ചുകയുള്ളു എന്ന് ഒരേ വാശിയിലാത്രെ അമ്മയും സഹോദരങ്ങളും.

പെട്ടികെട്ട്‌ തകൃതിയിൽ നടക്കുകയാണു എല്ലാ പേർക്കും രഘു സമ്മാനപൊതികൾ പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം പായ്ക്കു ചെയ്തു വെയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...എന്തായാലും ഈയൊരു വിഷയത്തിൽ മാത്രം യാതൊരു പിശുക്കും അവൻ കാണിച്ചിട്ടില്ല. പെട്ടികൾ അടയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പ്‌ അത്തർ പൂശി അടയ്ക്കാൻ അവൻ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...എന്തിനാണന്നല്ലേ പെട്ടിതുറക്കുമ്പേൾ നല്ല അത്തർ മണം പരക്കണമത്രെ... ഇവന്റെയൊരു കാര്യം..!!!

എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പേൾ അവന്റെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു...!!!

എയർപ്പോർട്ടിൽ അനുജനും അമ്മാവനും അമ്മാവന്റെ മകനുമുണ്ടായിരുന്നു..സ്വന്തം നാട്‌... വീണ്ടും നാട്‌ സ്വന്തമായതിന്റെ സന്തോഷം അവന്റെ മുഖത്ത്‌ കാണാനുണ്ടായിരുന്നു...

രഘു അമ്മാവന്റെയും അനുജന്റെയും കുശലങ്ങൾക്കു മറുപടി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ..റ്റാറ്റാ സുമോ അവരെയും കൊണ്ട്‌ നഗര വീഥികൾ പിന്നിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവനെന്തോ ഒരു ക്ഷീണം ..ശർദ്ദിക്കാൻ വരുന്നത്‌ പോലെ..അത്‌ യാത്രാ ക്ഷീണം കൊണ്ടാ ഒരു നാരങ്ങാ വെള്ളം കുടിച്ചാൽ മാറും അമ്മാവൻ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു ..മുറുക്കാൻ പീടികയ്ക്ക്‌ മുന്നിൽ വണ്ടി നിന്നു.

നാരങ്ങാ വെള്ളം കുടിച്ച ഉടനെ രഘു ശക്തിയായ്‌ ചുമച്ചുകൊണ്ട്‌ ശർദ്ദിച്ചു..അവൻ നെഞ്ചിൽ തടവി അമ്മാവനെ വല്ലാതെ നോക്കി...മുരളീ വണ്ടിയെട്ക്ക്‌...അടുത്തെവിടെയെങ്കിലും ഹോസ്പിറ്റൽ ഉണ്ടോയെന്ന് നോക്കാം..

രഘു ശ്വാസം ആഞ്ഞ്‌ വലിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി...കണ്ണുകൾ പുറത്തേയ്ക്ക്‌ തുറിച്ച്‌ എല്ലാവരെയും നോക്കി ..അമ്മേ...അവൻ ഞരങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു...അമ്മേ...!!!!!!!

അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിലെത്തിച്ചപ്പോഴേയ്ക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു...ഒരു ഹൃദയ സ്തംഭനത്തിനു മുന്നിൽ അവൻ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി...പുതിയ വീടും, കാറും, പുതിയ പെണ്ണുമെല്ലാം..

ബന്ധു ജനങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്‌ ഒഴുകി...ശവമെടുപ്പിനെ കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ തകൃതിയിൽ ആരംഭിച്ചു...ഹോസ്പിറ്റൽ ഫോർമ്മാലിറ്റികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്‌ അവന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരവും വഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആംമ്പുലൻസ് പുതിയ വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തി...

ഗൃഹപ്രവേശനം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വീട്ടിലേക്ക്‌ മൃതശരീരം കയറ്റുന്നതിനെ എല്ലാവരും എതിർത്തു...

ചങ്കുപൊട്ടി നിലവിളിക്കുന്ന അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ മകനെ നഷ്ടപ്പെട്ട സങ്കടമായ്‌ ചിത്രീകരിക്കെ ...പുതിയ വീടിന്റെ മുറ്റത്തൊരുക്കിയ താൽക്കാലിക പന്തലിൽ രഘുവിന്റെ ശരീരം പൊതു ദർശനത്തിനു വെച്ചു.....

പതം പറഞ്ഞ്‌ നാട്ടുകാർ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... എന്താ മനുഷ്യന്റെ ഒരു അവസ്ത

കുടുംബം രക്ഷപ്പെടുത്തിയോനാ...അവൻ അവന്റെ കടമകൾ നിറവേറ്റിയാ പേയത്‌..
ആ പെങ്കൊച്ച്‌ രക്ഷപ്പെട്ടു ..കല്ല്യാണത്തിനു ശേഷമായിരുന്നെങ്കിലോ..? ഹൊ ഓർക്കാനേ വയ്യ.....

രഘുവിനു ഒരു നോക്ക്‌ കാണാൻ കഴിയാതെപോയ അവന്റെ പുതിയ വീടും കാറും അടുത്ത അവകാശികൾക്കായ്‌ കാത്ത്‌ കിടക്കെ...

അവന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരത്തിനു പ്രവേശനം നിഷേധിച്ചെങ്കിലും ബന്ധുജനങ്ങൾക്കായ്‌ കൊണ്ടു വന്ന പെട്ടികൾ അവന്റെ സ്വപ്നഗൃഹത്തിലിരുന്ന് അപ്പോഴും അത്തർ മണം പൊഴിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

------------------------------------------------------------------------------------------------------
© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത - ശിഖരബന്ധനം

2010-10-01T10:48:00.005+03:00

കാറ്റിലെ മഴ ഇലയുടെ കണ്ണുനീർത്തുള്ളി, ഇണയില...
കൊഴിഞ്ഞ പ്രിയന്നായ്പ്പൊഴിക്കുമശ്രുകണങ്ങൾ

കരിയിലക്കുരുവിയവൾ പറന്നെത്തി ചിക്കി -
ചികഞ്ഞിലയുടെ മരണമുറപ്പിച്ചു പറന്നകന്നു

തൻ പ്രിയന്നരുകിലണയാൻ ഇണയില കൊതിക്കുന്നു,
കണ്ണുനീർ പൊഴിക്കുന്നോരോ മഴയിലും. മഴതോർന്നിട്ടും
മന്ദമാരുതൻ തലോടിയിട്ടും കണ്ണുനീർ തോർന്നതില്ല

ഒടുവിൽ ശിഖരബന്ധനം അറുത്തെറിഞ്ഞവൾ
കാറ്റിൻ കരങ്ങളിൽ തൂങ്ങി പ്രാണൻ വെടിയും മുൻ
തൻ പ്രിയന്നുടെ മാറിൽ പതിച്ചു.

© മൻസൂർ ആലുവിള

ഒരേ ബീജം....

2010-07-16T17:20:00.000+03:00

എഴുത്തെന്ന മോഹം പേനയിലൂടെ
പെറ്റൊരീ അക്ഷരക്കുരുന്നുകൾ
പേറ്റാട്ടിയായ്‌ വന്നൊരീ പേപ്പറമ്മ.
വെളിച്ചം പകർന്ന ബീജം.

ഉളിക്കു ശിലയിൽ പിറന്നവർ, നാരയത്തിനു
താളിയോലയിൽ പിറന്നവർ, പൂർവ്വികർ
അവരൊക്കയും നന്മവിതറിയവർ

പേനയ്ക്ക്‌ സ്ഥാനം പുതുയുഗത്തിൽ
പുർവ്വികർക്കൊപ്പം
ഒപ്പിന്നായ്‌ മാത്രം ഒതുക്കപ്പെട്ടവൻ

പിതാവ്‌ ഒന്നെങ്കിലും പിറന്നു കുരുന്നുകൾ
പല ജാതികൾ, പല വർണ്ണങ്ങൾ,
പല രൂപങ്ങൾ, ദേശനൊത്ത വടിവിൽ

അൽമാനിയിൽ പിറന്നവനാഞ്ഞു തുള്ളി
ഞാനാണുമുമ്പൻ, ആംഗലേയത്തിൽ
പിറന്നവൻ ആർത്തട്ടഹസിച്ചു ഞാനാണുവമ്പൻ
വന്മതിൽ തീർത്ത ഞാനാണു കേമനെന്ന്
ആവർത്തിച്ചു ചീനാക്കുരുന്നുകൾ

ഹീബ്രുവും, ഫ്രെഞ്ചും, അറബും, സ്പാനിഷും
കൂട്ടം കൂട്ടമായ്‌ ചേർന്നീ അവലോകനത്തിൽ

വെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ വെമ്പുന്നവരറിയുന്നില്ല
പിറന്നതൊരേ ബീജത്തിൽ നിന്നെന്ന്...
നിറത്തിലും, രൂപത്തിലും വേർതിരിവെങ്കിലും
നമ്മുടെ നിണത്തിൻ നിറമതൊന്നെന്ന്.

© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത - മൂകസാക്ഷി

2010-06-25T19:56:00.006+03:00

മാലോകരറിഞ്ഞ ഭാഗം

വർഷാന്ത്യ പരീക്ഷയിൽ വഴുതി വീണു
വർഷമായ്‌ മിഴികളിലശ്രു പെയ്തിറങ്ങി

അമ്മയുമച്ഛനും ചൊന്നതില്ലൊന്നും മകനെ-
മിഴി തുടയ്ക്കൂ.!! പ്രായമിനിയുമേറയുണ്ട്‌...

കാട്ടുതീ പടർത്തിയണഞ്ഞു പുലരി,
കയറിൽ കുടുങ്ങിയൊരപമാനഭാരത്തിൻ
അറിയാ കഥകളുമായ്‌..

വർഷാന്ത്യ പരീക്ഷയെ പഴിച്ചു പലരും
വാക്കുകളില്ലാതെയീ മൂകസാക്ഷിയും.

പട്ടടയിൽ എരിഞ്ഞമർന്നു, കാറ്റിൽ
പൊടിയായ്‌ പറന്നകന്നു...
നിമഞ്ജനം ചെയ്തു പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ
തീയും കാറ്റും ബാക്കിവെച്ചതൽപ്പം.

"പരീക്ഷയിൽ തോറ്റ്‌ അതിൽ മനം നൊന്ത്‌ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത സതീർത്ഥ്യന്റെ,,,,,ആത്മഹത്യയുടെ മറുപുറം തേടുന്നു ഈ മൂക സാക്ഷി.."

മാലോകരറിയാത്ത ഭാഗം

മൂകസാക്ഷി ഈയുള്ളവൻ അവരിരുവർക്കും.
മാറാല വീണ ഓർമ്മചെപ്പ്‌ തുറക്കട്ടെയൽപ്പം

അയലത്തെ മുല്ലവള്ളിയിൽ പടരും പ്രണയത്തിൻ
മുല്ലപ്പൂക്കൾ പെറുക്കിയീ മൂകസാക്ഷിയോടോതിയവൻ

മതിലുകളില്ലവർക്കു, മത ജാതികളും,
മാലോകരും തീർക്കും മതിലുമാത്രം
എതിർപ്പിൻ മതിലുമാത്രം

ആ ജാലകം തുറന്നടയും രാവുകളിൽ
ആയിരം കിനാവുകൾ അവർ നെയ്തെടുത്തു.

പഠിപ്പിൽ കേമിയാൾ പലകുറിയവനോട്‌
പരാജിതോരുടുള്ള വെറുപ്പോതിയിരുന്നത്രെ

വർഷാന്ത്യ പരീക്ഷയിലവൻ വഴുതി വീണു
വർഷമായ്‌ മിഴികളിലശ്രു പെയ്തിറങ്ങി

തേങ്ങലൊതുങ്ങില്ലവളെ കാണുംവരെ
ആശ്വാസ വാക്കിൻ രാവിന്നായ്‌ കാത്തിരുന്നു

തരണങ്ങൾ താണ്ടിയവനീ സാക്ഷിയില്ലാതെ
മുട്ടിയെത്രവിളിച്ചിട്ടും ജാലകം തുറന്നതില്ല
അവൾ തൻ പ്രേമ ജാലകം തുറന്നതില്ല.

കാട്ടുതീ പടർത്തിയണഞ്ഞു പുലരി,
കയറിൽ കുടുങ്ങിയൊരപമാനഭാരത്തിൻ
അറിയാ കഥകളുമായ്‌..

കണ്ണുനീർ ധാര വകഞ്ഞുമാറ്റിയീ-
സാക്ഷിയവളിലേക്കായ്‌ മിഴി നീട്ടും നേരം
കാണ്മാനില്ല കണ്ണുനീർ തുള്ളിയൊട്ടും
നിർവ്വികാരമാ ചെന്താമര....

സമർപ്പിച്ചില്ലവളൊരു കണ്ണുനീർത്തുള്ളിപോലും
കഴിഞ്ഞ യാമത്തിലെപ്പോഴോ തൻ
ജാലകത്തിൽ മുട്ടിയകന്നൊരാത്മാവിനായ്‌..

പട്ടടയിൽ എരിഞ്ഞമർന്നു, കാറ്റിൽ
പൊടിയായ്‌ പറന്നകന്നു...
നിമഞ്ജനം ചെയ്തു പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ
തീയും കാറ്റും ബാക്കിവെച്ചതൽപ്പം.

---------------------------------------------
പണ്ടു ഞാനെഴുതാത്ത വരികളല്ലോ
ഇതെന്നിന്നലകൾതൻ സ്മൃതിയല്ലോ..!!!
---------------------------------------------
© മൻസൂർ ആലുവിള

ചുരത്തുനീ...

2010-05-23T13:35:00.010+03:00

മൺചിരാതിൻ കരിവെട്ടത്തിൽ

കത്തി തീരുന്നൊരീ വൈധവ്യം

ചിതയിൽ അലിഞ്ഞകന്ന സിന്ദൂരം.

ചിതലരിച്ച ചിന്തകൾ, ധാരയായ്‌ കാലത്തിൻ
ചാലുവെട്ടിയ ചുളിവുകളിലൂടൊഴുകുന്നു.

തുടക്കുകീ ഏകാന്തതയെ, ചുരത്തുനീ..

എത്രയോ നിനക്കായ്‌ ചുരത്തിയൊരീ..
അമ്മ വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്നായൽപം സ്നേഹ..
സംരക്ഷണത്തിൻ പാൽപ്പായസം.

© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത - മനസ്സിൻ താരാട്ട്‌...

2010-04-16T11:17:00.014+03:00

മനസ്സിൻ താരാട്ട്‌...

ഞാൻ ഞാനെന്ന ബിന്ദുവീ ഭുതലത്തിൽ

അറിവിന്നായ്‌ അലയും കർമ്മയോഗി....

നിറഞ്ഞ ഫലത്തിന്നാൽ കൊമ്പുകുനിക്കും
ആപ്പിൾ മരം പോലെ ഉയർച്ചതൻ പടവുകൾ
കയറുമ്പോൾ ഭവ്യതയാൽ കുനിഞ്ഞ ശിരസ്സുത്തമം.

വിജയത്തിമർപ്പിലമരാതെ മനം
ദൈവത്തിന്ന് നന്ദിയർപ്പിക്കണം

ദൈവത്തിൻ അന്നന്നുള്ളന്നമളക്കയിൽ..
നമ്മെണ്ണവും ചേരുകില്ലയെങ്കിൽ..
പട്ടിണി തന്നെ മിച്ചം.

തൻപെരുമയെക്കുറിക്കും മൊഴികളൊഴിക്കും
തന്നടക്കം നന്ന്...കടന്ന പാതകൾ തീരെ
മറക്കരുതാ പടവുകൾ തീർന്നെന്നാലും

വെറുപ്പുകാട്ടരുതാരോടും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ
വെറുത്തതെ കോപിക്കാതൊഴിഞ്ഞും..
കടമകൾക്കു ഫലം കാംഷിക്കാതെ
പക്വമാക്കിയ മനസ്സുത്തമം...

വീട്ടും വഴിയറിയാതെ വാങ്ങരുതെന്ന
മൊഴി കടത്തെ കുറയ്ക്കും..
മൊഴികളിൽ ഇണക്കും ശ്രുതികൾ
നിൻ ഗുണത്തെക്കുറിക്കും...

ഉയർന്നതെ നിനച്ചുഴച്ചെന്നാൽ
ഉയരങ്ങൾ നിന്നെ തേടിയെത്തും.

ഉയർച്ചയിൻ നെറുകിൽ സഹജീവിതൻ
കഷ്ടത്തെ..
കാണും കണ്ണുത്തമം, തിമിരത്തിലമരാതെ..

ഞാൻ.. ഞാനൊരു ബിന്ദുവീ ഭുതലത്തിൽ
മനസ്സിനെ താരാട്ടിയുറക്കേണ്ട മൊഴി.
-------------------------------------------------------

വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുമല്ലോ
സ്നേഹപൂർവ്വം
© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത - കണ്ണിനെ പ്രണയിച്ച കൗമാരം

2010-03-09T10:52:00.002+03:00

കവിത - കണ്ണിനെ പ്രണയിച്ച കൗമാരം

കണ്ണിനെ പ്രണയിച്ച കൗമാരം
ഇണങ്ങും
മനസ്സിനെത്തിരയും മധുശലഭം

രുചിഭേദങ്ങൾ തിരയും യവ്വനമേ
രതിസുഖ സാരേ പാടും രാവുകളെ...

മടുപ്പേറും മധ്യാഹ്ന തുരുത്തുകളിൽ
മറുകരതിരയും നാവികരെ...

തിരിവെട്ടമായ്ത്തീരും സായാഹ്നമതിൽ
തുളുമ്പിയ മിഴിപൂട്ടിയകലാൻ കൊതിച്ചവരേ..

ഓർമ്മയായ്‌ ഓരോ ചലനങ്ങളും
തീർത്തതും തീരാത്തതും ബാക്കിയായ്‌ .
ഒക്കെയും വെറുമോർമ്മയായീ..ഓർമ്മയായീ....

വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുമല്ലോ

സ്നേഹപൂർവ്വം
© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത- എച്ചിലില

2010-02-05T21:28:00.001+03:00

കവിത- എച്ചിലില

തൂശനില !!!

വെട്ടിയടുക്കി തഴുകിത്തുടച്ചു

വിതാനിച്ചൂൺ മേശയിലായ്‌
ചൂടുമെരിവും രസരുചിഭേദങ്ങൾ
വന്നുപോകുന്നു പലകുറി

മധുരമേകി മടക്കിയടച്ചു
ബാക്കിയൽപ്പത്തോടൊപ്പം
ചവറ്റുകുട്ടയിലാ കലപിലയിലായ്‌
ഇപ്പോൾ ഞാൻ എച്ചിലില

കടിപിടി കൂടുമൊട്ടിയവയറുകൾക്കുമീ
തെരുവുനായ്ക്കൾക്കും നക്കിത്തീരുവോളം
ഞാനെച്ചിലില..നക്കിത്തീരുവോളം
ഞാനെച്ചിലില.... പിന്നെയോ..?

വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുമല്ലോ

സ്നേഹപൂർവ്വം
© മൻസൂർ ആലുവിള

കവിത - ഗ്ലോബൽ വാർമ്മിങ്ങ്‌

2010-01-12T14:10:00.003+03:00

കവിത - ഗ്ലോബൽ വാർമ്മിങ്ങ്‌

അർക്കൻ തിരയുന്നവനുടെ ചെന്താമര പെണ്ണിനെ
കാട്ടിലും മേട്ടിലുമെവിടേയുമില്ലവൾ..ഹാ..കഷ്ടം !
കണ്ടുതപിച്ചവനവനുടെ പ്രിയതന്നഴുകിയ ജഡത്തെ
കലിയോടെ, തിരിച്ചറിഞ്ഞവനാ പാതകി മർത്ത്യനെന്ന്

അഴുക്കും, അമ്ലവും പുഴയിലൊഴുക്കിയൊടുക്കിയെൻ
പ്രേമതൽപ്പത്തിനെ, തീയായ്‌, കൊടും താപമായ്‌
പതിക്കും ഞാൻ നിന്നിലും നിൻ തലമുറകളിലൊക്കയും
..ശാപം..ഇതു സൂര്യ ശാപം

വിഷപ്പുകയൂതും കുഴലുകൾ തീർത്തനീ
വിള്ളൽ തീർത്തെൻ കൺപോളയിൽ
മരമരിഞ്ഞു കാടൊടുക്കി മദിച്ച നീ
എന്തേ അറിഞ്ഞില്ല ?

വിള്ളൽ വീഴ്ത്തിയ കൺപോളക്ക്‌ പിന്നിലെൻ
ത്രിക്കണ്ണെന്ന്..തീയായ്‌, കൊടും താപമായ്‌
പതിക്കും ഞാൻ നിന്നിലും നിൻ തലമുറകളിലൊക്കയും
..ശാപം..ഇതു സൂര്യ ശാപം

കവിത ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ...അഭിപ്രായം അറിയിക്കണം...

സ്നേഹപൂർവ്വം
© മൻസൂർ ആലുവിള...

മലയാള കവിത: ചിത്രകവിത 1ന്റെ വിജയി#links#links

2010-01-12T12:02:00.000+03:00

മലയാള കവിത: ചിത്രകവിത 1ന്റെ വിജയി#links#links

മൊഴിമാറ്റം

2009-12-18T12:24:00.007+03:00

കവിത - മൊഴിമാറ്റം

വാണിഭം വിളമ്പിയ പത്രത്താളുകൾ

വാതായനത്തിൽ പെരുകുന്നു.

ഐസ്ക്രീം കൊതികൊണ്ട പലരും

കുളിരിൽ മതിമറന്നു മധുവിൽ മലകയറി.

ക്രീമിൽ പല വർണ്ണങ്ങൾ മാറി പടർന്നു

ചില വർണ്ണങ്ങൾ തെന്നിത്തെളിഞ്ഞു.

ഗതിമുട്ടി തുടികൊണ്ടവരാരോ സാമൂഹ്യ-
മാനത്തിൻ ചിതയ്ക്കു തീ കൊളുത്തി
ചിതയിൽ എല്ലാം അടങ്ങുമെന്നത്‌
പഴമപ്പഴക്കം ചിതയിൽ പലതും
മുളയ്ക്കുമെന്നത്‌ പുതുപ്പഴക്കം.

ഈ ചിത പുകയുമ്പോൾ ദുർഗന്ധം
ചന്ദനകട്ടികൾ എത്ര ചേർത്തിട്ടും-
പണപ്പെട്ടികൾ എത്ര കൊട്ടിയിട്ടും
ചിതയിൽ നിന്നുയരും ദുർഗന്ധം തടുക്കാൻ
കൊടി കെട്ടിയ കാറുകൾ ചീറിപ്പറക്കുന്നു.

ഗന്ധം ദുർഗന്ധമെന്ന് വായ്തുറന്ന-
പലരും വായ്‌ പിളർന്നു പൊത്തി-
അർത്ഥ കൂമ്പാരത്തിനു മുന്നിൽ

മലയാളക്കരയുടെ മാനത്തിൻ അടിക്കല്ലിളക്കും
ചാനൽ നാടകങ്ങൾ വിളമ്പുന്നു മാനം വിറ്റ
കഥകൾ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലുമാവോളം ചേർത്ത്‌

ചിതയിലെ കൊള്ളികൾ കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചു
മുതല-കണ്ണീരതെന്നറിഞ്ഞില്ലാരും

കാലപ്പഴക്കത്തിൽ കണ്ണീർ തുടച്ചവർ
മൊഴികൾ മറിച്ചുവിറ്റു ചിതലരിച്ച-
മേൽക്കൂരകൾക്ക്‌ ബദൽ ഭവനങ്ങളുയർന്നു.
കൊള്ളികൾ തൻ യോഗം വിലപേശിവിറ്റ
മാംസത്തിന്നിരിയ്ക്കാൻ ശീതീകരിച്ച വാഹനം

തീയണഞ്ഞു പണമഴയിൽ പുകമാത്രം
പുകമറതീർത്ത മാന്യരെ തഴുകി മറഞ്ഞു
പുകമറതീർത്ത മാന്യരെ തഴുകി മറഞ്ഞു.

© മൻസൂർ ആലുവിള.

കവിത-വിദൂര വിസ്മയം

2009-11-20T22:27:00.001+03:00

വിദൂര വിസ്മയം

വിദൂര വിസ്മയത്തിൽ അലിഞ്ഞവൾ

മിഴിനട്ടുനിൽപ്പതാരെ നോക്കി..
വടിവൊത്തമേനിയതിൽ അഴകേറും
കാർക്കൂന്തൽ തഴുകി തലോടും മൃദുകരങ്ങൾ

വിശറിപ്പനയവൾക്കായ്‌ വീശുമിളംകാറ്റിൻ
തഴുകലിനാലവളുടെ മനം കുളിർക്കെ
കൈപിന്നിൽ പിണച്ചുലാത്തുമവൾ
ദർഭമുനകൊണ്ട ശകുന്തളയെ ഉണർത്തി

പാടവരമ്പത്തിലവളുടെ പാദസരങ്ങൾ തന്നൊലി
ജലകണങ്ങൾ തൻ താളമേളത്തിൽ പൊലിഞ്ഞു.

പാടത്തെ ജലത്തിലൊരു പരൽ മീൻ
തന്നിണയെന്നു കരുതിയവളുടെ കണ്ണുകളെ മാടിവിളിക്കുന്നു
പരൽമീനിൻ കുറുമ്പിൽ നാണം കൊണ്ടവൾ
പാതികൂമ്പിയ മിഴികളാലവനെ മറുക്കുന്നു

തൈതെങ്ങോല കൾക്കിടയിലൂടെ തറവാടിൻ
പടിപ്പുരയവളെ മഴയെന്നുണർത്തവെ..
മൃദുപാദങ്ങളാൽ പുൽക്കൊടികൾക്ക്‌ പുളകം തീർത്തവൾ
പടിപ്പുരതൻ കരവലയത്തിലമർന്നു.

ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ അഭിപ്രായം അറിയിക്കുമല്ലോ....

സ്നേഹപൂർവ്വം

© മൻസൂർ ആലുവിള.

"ദേവലോകം" ഹാസ്യ നാടകം.

2009-11-10T16:20:00.006+03:00

കാലാലയ നാൾ വഴികളിൽ രചനാ സംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ച്‌ അവതരിപ്പിച്ച ഒരു ചെറു ഹാസ്യ നാടകം..ഇതാ നിങ്ങൾക്കയ്‌..അനുഭവിച്ചാലും അനുഗ്രഹിച്ചാലും...

"ദേവലോകം"

രംഗം-ഒന്ന്

രാജസദസ്സിനോട്‌ തുല്ല്യമായ രംഗസജ്ജീകരണങ്ങൾ ദേവലോകത്തിലെ അപ്സര റാണിയായ മേനകയുടെ കൊട്ടാരം.

...കർട്ടൻ ഉയരുന്നു......

രംഗത്ത്‌ നടനം പ്രക്ടീസ്‌ ചെയ്യുന്ന മേനകയും, ടീച്ചറും...

ക്ലാസ്സ്‌ നടക്കുന്നു...

തകധിമി...തകജ്ണു..തകധിമി...തകജ്ണു, തകധിമി...തകജ്ണു..നിലത്ത്‌ ചമ്രം പിണഞ്ഞിരിക്കുന്ന ടീച്ചർ താളം പിടിക്കുന്ന വട്ടപലകയും കോലുമായ്‌ നല്ല ഈണത്തിൽ മുന്നേറുന്നു...തകധിമി...തകജ്ണു..തകധിമി..തകജ്ണു

ഗ്ലാമർ മക്സിമം പുറത്ത്കാണുന്ന വിധത്തിൽ "മാന്യമായ" വസ്ത്രധാരണത്തോടെ മേനക താളത്തിനൊത്ത്‌ തന്റെ അംഗലാവണ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തച്ചുവടുകൾ വെയ്ക്കുന്നു...തകധിമി...തകജ്ണു..തകധിമി...തകജ്ണു

ടീച്ചർ: കുറച്ച്‌ കൂടി ലാസ്യം ആയിക്കോളൂ കുട്ടീ എങ്കിലെ ഇവനെയൊക്കെ വീഴ്ത്താൻ പറ്റുകയുള്ളു..!!
മേനക: ശരി മാഡം...
(മേനക കൂടുതൽ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞ്‌ ലാസ്യം ടോപ്‌ ഗിയറിലേക്ക്‌ മാറ്റി ആടാൻ തുടങ്ങി...)
ക്ലാസ്സ്‌ പുരോഗമിക്കവെ

നാരായണ...നാരയണ...

നാരദൻ രംഗപ്രവേശനം ചെയ്യുന്നു..
(ജഗതീ ശ്രീകുമാറിന്റെ ആദ്യകാല രൂപഭാവങ്ങളോടെ വേണം നാരദരെ അവതരിപ്പിയ്ക്കുവാൻ)

നാരദൻ: മേനകേ.....!!!!!!

മേനക: നാരേട്ടാ...!!!!! (പഴയകാല നായികമാരുടെ ടോണിൽ)

(ബാഗ്രവ്ണ്ട്‌ മ്യുസിക്‌..മേനകയുടെ ഓരോ ചുവടിനും..ചിം..ഛക്‌....ചിം..ഛക്‌...)

നാരദൻ: എന്തേ നടനം നിർത്തിയത്‌..?

മേനക:അങ്ങയുടെ മുന്നിൽ ആടാൻ ഏനിക്ക്‌...നാണമാകുന്നു...മേനി നോകുന്നു...!!

നാരദൻ:നാം നിന്റെ ക്യാബറേ നടനത്തിൽ മതിമറക്കാൻ എത്തിയതായിരുന്നു..നമ്മെ നിരോഷയാക്കരുത്‌..ആടൂ പ്രിയെ ആടൂ..വല്ല വെള്ളമോ തണ്ണിയോ വേണമെങ്കിൽ പറയൂ പ്രിയെ...പറയൂ..

(ഈ ലീലാ വിലാസങ്ങൾ കണ്ട്‌ വായും പൊളിച്ച്‌..താളം പിടിച്ച പലകയിൽ സ്റ്റിൽ പൊസ്സിഷനിൽ കൈയ്യിൽ കോലുമായിരിക്കുന്ന ടീച്ചറിനോട്‌ മേനക)

ടീച്ചർ ഞാൻ തളർന്നു ഇനി നാളെയാകാം പഠനം.!.

ടീച്ചർ: നമ്മൾ ഇപ്പോൾ തുടങ്ങിയിട്ടല്ലെയുള്ളൂ...?

(ടീച്ചർ കടിച്ച്‌ തൂങ്ങാൻ അവസാന ശ്രമം നടത്തിനോക്കി)

നാരദൻ: ഒന്നു പോയിത്താ..പെങ്ങളെ..

(ടീച്ചർ ഫ്രീ ഷോ നഷ്ടപെട്ട നിരാശയിൽ നടന്നു നീങ്ങുന്നു...)(പിന്നണിയിൽ നിന്നും ..നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെ നിങ്ങളെനിക്കൊരു ദു:ഖസിംഹാസനമൊരുക്കീ...എന്ന ഗാനം രണ്ട്‌ വരി കേൾപ്പിക്കാം)

മേനക കൂടുതൽ ശൃംഗാര ഭാവത്തോടെ.

ഭവാനു കുടിക്കാൻ നവരസമോ...പുളിരസമോ എന്തെങ്കിലും..?

നാരദൻ: നിന്റെ സാമിപ്യം തന്നെ നമ്മെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്നു അതെന്തിനു വെറുതെ പുളിവെള്ളം കുടിച്ച്‌ നശിപ്പിക്കണം..!!

മേനക: നമ്മുടെ ഈ പ്രണയം ദേവലോകം അംഗീകരിക്കുമോ നാരേട്ടാ..!!!

നാരദൻ: ഇവിടെ അംഗീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക്‌ ഭൂമിയിലേക്ക്‌ ഒളിച്ചോടാം

മേനക: അവിടെ മെയ്യനങ്ങാതെ ജീവിക്കാൻ പറ്റുമോ..?

നാരദൻ:അവിടെ ഗ്ലാമറിനു നല്ല സ്കോപ്പാ...!!

മേനക: അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഹണിമൂൺ..?

നാരദൻ:ഊട്ടി, കൊടൈക്കനാൽ, കാശ്മീർ, അങ്ങനെ അടിച്ചു പൊളിക്കാം

മേനക: കാശ്മീരിൽ ഭയങ്കര വെടിവെപ്പ്‌ ആണെന്നാണല്ലോ അറിഞ്ഞത്‌ നാരേട്ടാ..!!!

നാരദൻ:വെടികൾക്ക്‌ എവിടെ ചെന്നാലും കുറവില്ല...ഇവിടെ വല്ല കുറവുമുണ്ടോ..?

മേനക:ഒന്ന് പോ നാരേട്ടാ..എപ്പൊഴും ഇങ്ങനെ കളിയാക്കതെ..!!

(നാണത്തോടെ മേനക നാരദന്റെ കൈകളിൽ പിടിക്കുന്നു..ആകെ കുളിരുകോരി നാരദൻ ഒന്നു പുളഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ)

മേനകേ...............!!!!!

മേനക: എന്റെ നാരേട്ടാ..!!!!

(സ്റ്റിൽ പൊസ്സിഷനിൽ നാരദരും മേനകയും ...സ്റ്റേജ്‌ ലെയ്റ്റ്കൾ ഡിം ചെയ്ത്കൊണ്ട്‌ പിന്നണിയിൽ നിന്നും ഇനിയുള്ള ഡയലോഗ്‌ കേൾപ്പിക്കാം )..."ടീച്ചറമ്മ പാരയടിച്ചു" ദേവേന്ദ്രന്റെ കാതിൽ അന്തപുര വിശേഷങ്ങൾ അൽപം മസാല ചേർത്ത്‌ വിളമ്പി, തന്റെ സ്വത്തിൽ കൈ വെയ്ക്കനുള്ള നാരദന്റെ ശ്രമം അറിഞ്ഞ ദേവേന്ദ്രൻ അവരുടെ സ്വർഗ്ഗ രാജ്യത്തിലേയ്ക്ക്‌ ലാൻഡ്‌ ചെയ്യുന്നു")

....സ്റ്റേജ്‌ ലെയ്റ്റ്കൾ വീണ്ടും തെളിയുന്നു...

ദേവേന്ദ്രൻ വന്നതറിയാതെ കണ്ണും പൂട്ടി മതിമറന്നിരിക്കുന്ന അവരുടെ മുന്നിലൂടെ കോപത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ ഉലാത്തുന്നു...(ഇന്ദ്രന്റെ രൂപഭാവങ്ങൾ..വസ്ത്രങ്ങൾ ആഭരങ്ങൾ കൊണ്ടു കിലുങ്ങുന്ന രീതിയിൽ, ഒരു രാജാപാർട്ട്‌ കിരീടം, അരയിലൊരു വാൾ ഉറയിലിട്ടത്‌, കൂർത്ത്‌ അഗ്രം വളഞ്ഞരീതിയിലുള്ള ചെരുപ്പ്‌(കാശില്ലയെങ്കിൽ സിൽപ്പറിട്ടും അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാം) ഇന്ദ്രന്റെ ഉലാത്തൽ പെടെക്സ്സ്‌ അൽപ്പം പിന്നിലേയ്ക്ക്‌ തള്ളി ശരീരം മുന്നിലേക്കു അൽപം വളഞ്ഞ്‌ ശരീരം ആസകലം കുലുക്കി വേണം)

സിംഹഗർജ്ജനത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ

!!!!!..മേനകേ..!!!!

ഞെട്ടലോടെ മേനക

അയ്യോ..ദേവൻ...!!!

നാരദൻ: നാരായണ...നാരായണ...

ഇന്ദ്രൻ: എന്ത്‌...ദേ.."വേന്ദ്രനായ" നമ്മുടെ ദേവലോകത്ത്‌ പ്രണയമോ...ബ്‌ ഹ്‌ ഹ ഹ...(കൊലച്ചിരിയോടെ അരയിലിരിക്കുന്ന വാൾ ഉറയിൽ നിന്നൂരുന്നു തിരികെ ഇടുന്നു വീണ്ടും ഊരുന്നു തിരികെ ഇടുന്നു (ശുക്‌..ഷിക്‌..ശുക്‌..ഷിക്‌.)

നരദൻ: പ്രണയമോ? നാരായണ..നാരായണ..നിത്ത്യബ്രഹ്മചാരിയായ നമ്മെക്കുറിച്ച്‌ ആരോപണം ഉന്നയിക്കരുത്‌..

ഇന്ദ്രൻ: പിന്നെന്താണു ഈ ലൈൻ കണെക്റ്റായ്‌ ഇരിക്കുന്നത്‌..

മേനക ലൈൻ മാറ്റി.. ഒറ്റകുതിപ്പിനു നാരദന്റെ കൈവിട്ട്‌ വാളുമായ്‌ വിറച്ച്‌ തുള്ളുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ കൈയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ടു.

മേനക: ദേവാ...!!!

(കണ്ണുകൊണ്ടു നാരദനു രക്ഷപെടാനുള്ള സിഗ്നൽ കൊടുക്കുന്നു)

നാരദൻ: മേനകേ..(ഇന്ദ്രന്റെ വാളിലേയ്ക്കും മേനകയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കും മാറി മാറി നോക്കുന്നു)

ഇന്ദ്രൻ: കഷ്ടപ്പെട്ട്‌ ഓരോന്ന് ചേർത്ത്‌ വെയ്ക്കുമ്പോൾ ഓരോരുത്തമ്മാരു വരും ഇടങ്കോലിടാൻ...നാം ഇനിയും വാൾ ഊരണോ..വാളുവെയ്ക്കണോ...?

മേനക: (ലാസ്യം മക്സിമം ഇജ്ജക്റ്റ്‌ ചെയ്തു കൊണ്ട്‌) ദേവാ...ശാന്തനാകൂ..വരു.. നമുക്ക്‌ അന്തപുരത്തിനകത്ത്‌ പോയ്‌ വാളു വെയ്ക്കാം..
കാറ്റ്‌ പോയ ബലൂൺ പോലെ ഇന്ദ്രന്റെ റ്റെംബറേച്ചർ സ്കയ്‌ല്‌ മാറുന്നു..
(ഇന്ദ്രന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട്‌ മേനക അന്തപുരത്തിലേക്ക്‌..പിന്നലെ ആകെ പൂത്തുലഞ്ഞ്‌ കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി ഇന്ദ്രനും..)

നാരദൻ: ..എടീ മേനകേ.....

(പിന്നണിയിൽ നിന്നും പഴയ ഗാനം വീണ്ടും ..നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെ നിങ്ങളെനിക്കൊരു ദു:ഖസിംഹാസനമൊരുക്കീ...ദു:ഖസിംഹാസനമൊരുക്കീ...)

(ദു:ഖഭാരത്തോടെ നാരദൻ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ... കർട്ടൻ പതിയെ താഴുന്നു)

.......ശുഭം.....

ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിക്കുമല്ലോ...

സ്നേഹപൂർവ്വം

© മൻസൂർ ആലുവിളാ

കവിത - പ്രേമസല്ലാപം

2009-10-23T11:54:00.008+03:00

പ്രേമത്തിൻ മലർ മെത്തവിരിച്ചു..

നിൻ പ്രേമമെന്നിൽ മൊട്ടിട്ടു...

പ്രേമലേഖനങ്ങളെഴുതിയെൻ
വിരലുകൾ വിലാസനൃത്തമാടി.

വീണമീട്ടിയെൻ ഹൃദയ തന്ത്രികൾ
തരളിതം നിൻ സ്പർശത്തിന്നായ്‌ കൊതിച്ചു...

ഓർക്കുന്നു ഞാനാവരികൾ രമണനിലെ
പ്രേമവും അവർ പാടിയ ഈരടികളും
അനശ്വരം ആ പ്രേമകാവ്യം അനശ്വരം നം പ്രേമ സല്ലാപം..

...വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ഉടനെ ഗൽഫിലെത്തി....ഇനി ബാക്കി പത്രം....

കൊതിക്കുന്നു നിൻ സ്വരം കേൾക്കാൻ
മടുപ്പില്ല നിന്നോടെത്രമൊഴിഞ്ഞാലും
അടുത്തില്ല നീ അറിയാമെങ്കിലും അറിയുന്നു
നിന്നോരോ സ്പന്ദനവും..

എനിയ്ക്കായ്‌ തുടിക്കും നിൻ ഹൃദയം
എന്നിലുണർത്തുന്നു ഓരായിരം
സ്നേഹ സ്പുലിംഗങ്ങൾ..

ഇമപൂട്ടി അണയുന്നു നിൻ ചാരെ
ഇമവെട്ടാൻ പോലും മടിക്കുന്നു
നീയെന്നെ വിട്ടകലുമെന്ന ഭയത്തിന്നാൽ.

എൻ കനവിലൊക്കയും നിൻ നിനവുകൾ
നിൻ നിറ സാന്നിധ്യം എന്നോരോ കർമ്മത്തിലും

വിഭ്രാന്തിയെന്നറിയുന്ന മനം ചിരിച്ചു മടങ്ങുന്നു
പ്രതീക്ഷയിൽ...നീയെൻ അരുകിലണയും
ആ സുന്ദര ദിനത്തിന്നാശയിൽ..

കവിത ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ...അഭിപ്രായം അറിയിക്കണം...

സ്നേഹപൂർവ്വം
© മൻസൂർ ആലുവിള...

"മമ്മദ്‌ വെച്ച കോഴിക്കറി"

2009-09-30T17:04:00.004+03:00

ഒരു ബാച്ലർ ലൈഫ്‌ കഥ നിങ്ങൾക്കായ്‌ പങ്കുവെക്കാം.

"മമ്മദ്‌ വെച്ച കോഴിക്കറി"

പട്ടണത്തിൽ വിവിധ കമ്പനികളിൽ ജോലി നോക്കുകയും ഒരുമിച്ചു താമസിക്കുകയും, ഒരുമിച്ചു ആഹാരം പാചകം ചെയ്തു കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബാച്ലർ സുഹൃത്‌ വലയത്തിലെ പാവത്താനായ മമ്മദിനെ കൊണ്ട്‌ സ്ഥിരമായി അടുക്കള പണികൾ എടുപ്പിക്കൽ സുഹൃത്തുക്കളായ രാമുവിന്റെയും ദാമുവിന്റെയും ഇഷ്ടവിനോദം ആയിരുന്നു.

ആഴ്ചയിൽ രണ്ടു ദിവസം വീതം ഒരോരുത്തരും പാചകം ചെയ്യണം, ഞായറാഴ്ച പുറത്ത്‌ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് കഴിക്കും, എന്നാൽ ഇതെല്ലാം പറച്ചിൽ മാത്രം, എന്തെങ്കിലും ഒഴിവുകഴിവു പറഞ്ഞ്‌ പാവം മമ്മദിനെകൊണ്ട്‌ പാചകം ചെയ്യിക്കലായിരുന്നു രാമുവിന്റെയും ദാമുവിന്റെയും സ്ഥിരം ഏർപ്പാട്‌.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ദാമുവിന്റെ മെസ്സ്‌ ദിവസം വന്നു. ദാമു തലപുകഞ്ഞ്‌ ആലോചിച്ചു ഇന്ന് എങ്ങനെ മമ്മദിനെ കൊണ്ട്‌ പണിയെടുപ്പിക്കും. രാമുവുമായി അവൻ കൂടിയലോചിച്ചു. അങ്ങനെ അവർ രണ്ടു പേരും മമ്മദ്‌ ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുന്നതിനു മുൻപ്‌ തന്നെ സിറ്റി ചുറ്റിയടിക്കൽ, വായ്നോട്ടം തുടങ്ങിയ നിത്യ വിനോദങ്ങൾക്കായ്‌ പുറപ്പെട്ടു.

ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയ മമ്മദ്‌ കുളിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ ടിവി ഓൺ ചെയ്തു അപ്പോൾ അതാ ഫോൺ ചിലക്കുന്നു,

ഹലോ...

എടാ മമ്മദെ നീ പണി കഴിഞ്ഞെത്തിയോ..?

ആരാ ദാമുവാ...ഞാൻ ഇപ്പോ വന്നിട്ടൊള്ളു. ..ജ്‌ എവിടെയാ..

മമ്മദെ എനിക്കും രാമുവിനും ഇന്നു ഓവർടൈമുണ്ടു വരാൻ താമസിക്കും..

അതെങ്ങനാ ശരിയാവും...? ഇന്ന് അന്റെ മെസ്സ്‌ അല്ലെ..?

നീ അവിടില്ലെ...ഒന്നു മാനേജ്‌ ചെയ്യെന്റെ മമ്മദെ..!

ദാമുവെ അത്‌ ഇപ്പൊ അന്റെ ഒരു സ്ഥിരം പരിപാടിയാണല്ലോ..?

മമ്മദിന്റെ പരിഭവം ശ്രദ്ധിക്കാതെ ദാമു പറഞ്ഞു

മമ്മദെ കോഴി ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരുപ്പുണ്ട്‌... കോഴിക്കറി വെച്ചോളൂട്ടോ..?

ശെരി...മമ്മദ്‌ ദേഷ്യത്തോടെ ഫോൺ വെച്ചു..

മമ്മദിനു തന്നെ ഇവെന്മാർ ശെരിക്കും മുതലാക്കുന്നതയ്‌ തോന്നി...ശെരി.. നോക്കാം മമ്മദ്‌ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

രാമുവും ദാമുവും ചുറ്റിയടിക്കലൊക്കെ കഴിഞ്ഞു രത്രി 9 ത്‌ 9:30 യോടെ തിരികെ എത്തി

രാമു ദാമുവിനോട്‌ പറഞ്ഞു, അവൻ ദേഷ്യത്തിലയിരിക്കും ഒന്നു നന്നായ്‌ സോപ്പിടണം. അപ്പോൾ ദാമു പറഞ്ഞു സോപ്പിട്ട്‌ പതപ്പിച്ചേക്കാം, അതൊക്കെ നീ കണ്ടോളൂ.

വാതിൽ തുറന്ന് റൂമിൽ കടന്നപ്പോൾ മൂടി പുതച്ചു കിടക്കുന്ന മമ്മദിനെ കണ്ട്‌ രാമുവും ദാമുവും ഒന്നു ഞെട്ടി..

ദാമു: മമ്മദെ സോറിയെടാ.. നീ ഉറക്കമായോ..?

മമ്മദ്‌ : ആ..

രാമു: മമ്മദെ നീ ഒരു പാവമാണടാ

മമ്മദ്‌: അ..അ...

ദാമു: നീ എന്താ മമ്മദെ എന്തു പറഞ്ഞാലും അ..അ.. എന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്‌.? പിണക്കമാണോ..?

മമ്മദ്‌: അ ഒന്നുമില്ല

ദാമു: നീ കഴിയ്ക്കുന്നില്ലെ?

മമ്മദ്‌: ഞാകയിച്ചു.

രാമു: കോഴി നന്നായിട്ട്‌ വറുത്തരച്ചല്ലെ വെച്ചത്‌..

മമ്മദ്‌: അല്ല..

ദാമു: വെച്ചില്ലെ..?

മമ്മദ്‌: വെച്ചു..

ദാമു: ഹൊ ! ആശ്വാസമായി നല്ല വിശപ്പ്‌, വറുത്തരച്ചല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എങ്ങെനെയാ വെച്ചത്‌..? കൊതിപ്പിക്കാതെ പറ മമ്മദെ...

അപ്പോൾ മമ്മദ്‌ തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിൽ പറഞ്ഞു

" മാണ്ടാന്ന് വെച്ച്‌...എന്തെയ്‌ ..കറിബെക്കലെ..പണിയോക്കി പൊക്കോളീ...ചെയ്ത്താന്മാരെ"...

ഇളിഭ്യരായ രാമുവിനേയും ദാമുവിനേയും ശ്രദ്ധിയ്ക്കാതെ മമ്മദ്‌ പുതപ്പ്‌ വലിച്ച്‌ മൂടി.

കഥ ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിക്കുമല്ലോ..

സ്നോഹപൂർവ്വം
© മൻസൂർ ആലുവിള.

കവിത - " വിശ്വമോഹിനി"

2009-09-05T12:58:00.012+03:00

" വിശ്വമോഹിനി"
സുഗന്ധ വാഹിയാം ഈറൻ കാറ്റിനകമ്പടിയായ്‌
കോരിച്ചൊരിയും മഴയണഞ്ഞു
മിന്നലിൽ തെളിയുന്നു വിശ്വന്റെ സുന്ദരമാം മുഖം
തിരയുന്നവനുടെ മിഴികളാരയോ....
വെള്ളി വെളിച്ചത്തിൽ കൺകാണായ്‌
മാടിവിളിക്കുമവനുടെ മോഹിനിതൻ വെൺകരങ്ങൾ
പതിനേഴു കടന്നൊരാ പടിവാതിൽ തുറന്നവൾ
വിശ്വനെ തന്നിലേയ്ക്കായ്‌ ക്ഷണിച്ചു...
മഴയിൽ നനഞ്ഞൊരു വിശ്വനെ തൻ
മാറിനാൽ തോർത്തിയണച്ചു മോഹിനി...
ഇറ്റുവീഴും നീർകണങ്ങളൊക്കയുമൊപ്പി..
യെടുത്തവൾ വിറപൂൺ ടൊരധരങ്ങളാൽ
കൂമ്പിയടഞ്ഞ മിഴികളിൽ അവനുടെ ചുടുനിശ്വാസം പതിക്കവെ...
നനഞ്ഞൊരാ ഉടയാടകൾ അവളൊന്നൊന്നായ്‌ തഴുകുന്നു...
ഉണരുന്നു രോമകൂപങ്ങളൊക്കയും വേഗമേറൂന്ന ശ്വാസഗതിയും..
തൻ കരപരിലാളനങ്ങളാലവൻ തട്ടിയെറിഞ്ഞു
അവളിൽ അവശേഷിച്ച പ്രതിരോധത്തെയും
കുറുകുമായിണകൾക്ക്‌ താളകൊഴുപ്പേകുന്നൊരാ
കുറുമ്പു മഴച്ചാർത്തും ഈ കുളിർ കാറ്റും.
മഴ കനത്തു ഇടിതകർത്തു പ്രജ്ഞയുണർന്നു
പിറക്കുമ്പടിയിൽ ഉറക്കമുണർന്നിരുന്നവൻ തേടിയാ..
വെൺകരങ്ങളെ സ്വപ്ന നിമിഷങ്ങളിൽ പറന്നു
പോയൊരാ മോഹിനീ സാമിപ്യത്തിനെ....
തിരിച്ചറിഞ്ഞവൻ പ്രവാസിയവനുടെ മറ്റൊരു പുലരിയെ.
ദീഘനിശ്വാസമോടെ തുടച്ചവൻ നാടിൻ.
നനുത്തോരൊർമ്മയിൽ കൺകോണിൽ പൊടിഞ്ഞ നീർ കണങ്ങൾ,
തൻകൺകോണിൽ പൊടിഞ്ഞൊരാ നീർ കണങ്ങൾ....

© മൻസൂർ ആലുവിള
സൗദിഅറേബ്യാ

സ്വാതന്ത്ര്യദിനം

2009-08-17T11:16:00.001+03:00

ആദ്യ സ്വാതന്ത്ര്യദിനം ഓര്‍മ്മപെടുത്തുന്ന ചില അപൂര്‍വ ഫോട്ടോ കളിലൂടായ് തുടങ്ങാം

BLACK & WHITE by Manzoor Aluvila

മാതാ, പിതാ, ഗുരു, ദൈവം,

അതിരുകൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്

അവൻ

കവിത - “ഡേർട്ടി ഫെലോ”

കവിത- ദി സൈലന്റ് കില്ലർ

കഥ- "അത്തർ മണം പൊഴിയ്ക്കുന്ന പെട്ടികൾ"

കവിത - ശിഖരബന്ധനം

ഒരേ ബീജം....

കവിത - മൂകസാക്ഷി

*ചുരത്തുനീ...*

കവിത - മനസ്സിൻ താരാട്ട്‌...

കവിത - കണ്ണിനെ പ്രണയിച്ച കൗമാരം

കവിത- എച്ചിലില

കവിത - ഗ്ലോബൽ വാർമ്മിങ്ങ്‌

മലയാള കവിത: ചിത്രകവിത 1ന്റെ വിജയി#links#links

മൊഴിമാറ്റം

കവിത-വിദൂര വിസ്മയം

"ദേവലോകം" ഹാസ്യ നാടകം.

കവിത - പ്രേമസല്ലാപം

"മമ്മദ്‌ വെച്ച കോഴിക്കറി"

കവിത - " വിശ്വമോഹിനി"

സ്വാതന്ത്ര്യദിനം

ചുരത്തുനീ...