Sunday, May 29, 2016

ഈയാംപാറ്റ


അടുക്കുവാന്‍കൊതിച്ചിട്ടോടി അടുക്കവെ
നിന്‍ പ്രണയചൂടെന്നെ തളര്‍ത്തിയില്ല തെല്ലും

പ്രണയമല്ലത് ‌മരണമെന്നോതി
എനിക്കുച്ചുറ്റും ഒരായിരംപേര്‍

എരിഞ്ഞടങ്ങുവന്‍ എനിക്കേത് ഭയം
നാമൊന്നായ് തീരുമെന്നെന്നാല്‍

നിന്നെ പുണരുവാനീ പുനര്‍ജ്ജനി
നിന്നിലലിയുവതേ സായൂജ്യം

വട്ടമിട്ട് പറക്കുന്നു നിനക്ക് ചുറ്റും
നിന്‍ പ്രേമമെന്നില്‍കനലായ് പടരും വരെ
നിന്‍ പ്രേമമെന്നെ കനലായ് പുണരും വരെ 

Tuesday, December 23, 2014

ചാരുമ്മൂട്ടിലെ പ്രേതം" ..ചെറുകഥ

ചാരുമ്മൂട്ടിലെ പ്രേതം.




അഞ്ചാം ക്ലാസ്സ്‌ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ വേനൽ അവധിയ്ക്ക്‌ അമ്മൂമ്മയുടെ (അമ്മയുടെ അമ്മ ) വീട്ടിൽ പോകുന്നത്‌ ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ കുട്ടൻ ആകെ സന്തോഷത്താൽ മതിമറന്നു..കാരണങ്ങൾ പലത്‌..!!!

അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ശകാരങ്ങളിൽ നിന്നു മുക്തി....അമ്മൂമ്മയുടെ മോണകാട്ടിയുള്ള ചിരിയും കുഞ്ഞു കഥകളും...കുഞ്ഞമ്മയുടെ  മക്കൾ മൂന്നുപേർ പിന്നെ..പിന്നെ...അയലത്തെ വീട്ടിലെ രമണിചേച്ചി...!!!

അങ്ങനെ ആ സുദിനം വന്നെത്തി.. അച്ഛനും അമ്മയും ഞാനും കൂടി അതിരാവിലെ തന്നെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി അമ്മയുടെ നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസിൽ യത്ര തിരിച്ചു, എന്റെ സ്ഥിരം സൈഡ്‌ സീറ്റ്‌ തന്നെ എനിക്ക്‌ കിട്ടി..ആകപ്പാടെ ഒരു സന്തോഷം.. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ ഉപദേശങ്ങളൊന്നൊന്നയ്‌ തുടങ്ങി,,,,വെയിലത്തു കിടന്നു ചാടരുത്‌..രാവിലെ എണീച്ചാൽ ഉടനെ പല്ലു തേയ്ക്കണം.. കൈയ്യും കാലും കഴുകി മത്രമെ കിടക്കാവു...കുട്ടാ നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ഞാൻ പറയുന്നതു വല്ലതും...കേൾക്കുന്നുണ്ടമ്മേ...എപ്പെഴും പറയുന്നതല്ലെ..? അമ്മക്കു ദേഷ്യം വന്നു ശകാരം അച്ഛനോടായി.."ദെ".. നിങ്ങളെന്താ ഒന്നും പറയാത്തത്‌..ചെറുക്കനോട്‌ രണ്ട്‌ നല്ലവാക്ക്‌ പറഞ്ഞാലെന്താ...? "എന്റെശോദെ" അവൻ തീരെ പൊടി കുട്ടിയൊന്നുമല്ലല്ലോ...ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു കൊല്ലാൻ..! അച്ഛൻ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഏന്നെ നോക്കി.. അമ്മക്ക്‌ അരിശം മൂത്തു..ദെ നിങ്ങളാ ഈ ചെറുക്കനെ വഷളാക്കുന്നത്‌..പിന്നെയും അമ്മ എന്തൊക്കയോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.. .ബസ്‌ അതിവേഗം ഗ്രാമ വീഥികൾ പിന്നിട്ട്കൊണ്ടിരുന്നു..ഈറൻ കാറ്റിന്റെ തഴുകലിൽ കുട്ടൻ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലചായ്ച്ചുറങ്ങി.....

പിൽഗിരി...പിൽഗിരി ഇറങ്ങാനുള്ളവർ വാതിലിനടുത്തേക്ക്‌
വന്നെ..ക്ലീനറുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി കുട്ടനെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുണർത്തി.. അമ്മയുടെ നാട്‌

ബസ്സിൽ നിന്നിറങ്ങി അമ്മയുടെ കൈപിടി വിടുവിച്ച്‌ കുട്ടൻ ഓട്ടമായി...പിറകിൽ അമ്മ പറയുന്നതു കേൾക്കാം ...മോനേ സൂക്ഷിച്ച്‌..സൂക്ഷിച്ച്‌..

അമ്മൂമേ....................കുട്ടൻ നീട്ടി വിളിച്ചു.....

എന്റെ കുട്ടൻ വന്നുവോ.....പല്ലില്ലാത്ത മോണകാട്ടി അമ്മൂമ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ചെറുമകനെ വാരിപുണർന്നു.

വൈകുന്നേരം ആകാൻ കാത്തിരുന്നു

രമണി ചേച്ചിയെ പലവുരു തിരക്കിയിട്ടും കാണാനുമില്ല..ഉണ്ണിയുടെ മനസ്സിലൂടെ കഴിഞ്ഞ തവണ വന്നപ്പോൾ രമണിയേച്ചി ഉറപ്പ്‌ തന്നിരുന്ന ചിലകാര്യങ്ങൾ അതായിരുന്നു ചിന്ത..ഒഹ്‌ ഈ ചേച്ചി എവിടെ പോയി..ആരോടാ ഒന്ന് ചേദിക്കുക..അമ്മയ്ക്കണെൻങ്കിൽ ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നത്‌ തീരെ ഇഷ്ട്മല്ല..അവൾ ചീത്തക്കുട്ടിയാത്രെ..എനിക്കങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല്യ..എന്ത്‌ സ്നേഹാ ന്നേട്‌..

നേരം കടന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന് അമ്മൂമ കഥ പറച്ചിലൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ചെല്ലാൻപാത്രവുമായ്‌ മുറുക്കാനിരുന്നു.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു കഴിഞ്ഞു..ഉണ്ണിക്കുറങ്ങാനെ കഴിഞ്ഞില്ല.
രമണിയേച്ചി പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യണമോ..ആകെയൊരു സമ്മർദ്ധം..

ഇനി വരുമ്പോൾ ആരുമറിയാതെ രാത്രി ഇറങ്ങി വന്നാൽ തന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു തരാമെന്നുറപ്പു പറഞ്ഞിരിക്കയല്ലെ ചേച്ചി
ഉണ്ണി ശബ്ധമുണ്ടാക്കാതെ പതിയെ പതിയെ വതിൽ തുറന്നു..നെജിടുപ്പുച്ഛ സ്തായിയിൽ ...
എങ്ങും ഇരുട്ട്‌ രമണിയേച്ചിയുടെ മുറിയിൽ വെളിച്ചമുണ്ട്‌ ..ആശ്വാസമായ്‌

എന്തോ ഒരു ധൈര്യം തനിക്കു കൈവന്നതായ്‌ അവനു തോന്നി

കാലടികൾക്കു വേഗം  കൂടി

തൊടിയിലൂടെ ഇറങ്ങി വലിയ മൂവണ്ടൻ മാവ്‌ പിന്നിട്ടതും ....ചാരുമ്മൂട്ടിലെ ആ കാഴ്ച്‌ കണ്ടവന്റെ സർവ്വനാടികളും തളർന്നു..നാവ്‌ വറ്റി വരണ്ടു. പ്രേതം....!!!! മുടിയഴിച്ചിട്ട്‌ പൂർണ്ണ നഗ്നയായ രൂപം...അമ്മേ..........!!!!

ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ കണ്ണുതുറക്കുംമ്പോൾ...എല്ലാവരും ചുറ്റുമുണ്ട്‌...കരച്ചിലിടയിലും അമ്മ ചോദിച്ചു ഉണ്ണിയെങ്ങനെ മാവിൻ ചുവട്ടിലെത്തി..ഉണ്ണി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു,,മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ...വന്നപ്പോൾ..പ്രേതം..ചാരിന്റെ മൂട്ടിൽ..

പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരും ചിരിക്കുന്നത്‌ കേട്ട്‌..ഉണ്ണി അന്ധാളിച്ചു..എന്താ..അമ്മെ..എന്താ എല്ലാവരും ചിരിക്കുന്നത്‌..
ഉണ്ണീ അത്‌ പ്രേതമൊന്നുമല്ല അപ്പുറത്തെ രമണിയ...
രമണിയേച്ചിയോ..? ചേച്ചിയെങ്ങനെ അവിടെ രാത്രിയിൽ..

അതോ..അത്‌ അവളെ ചാരാട്ടിയതിനു അവൾ ചാരിനുചുറ്റ്ം വലം വെച്ചതാ ചൊറിച്ചിൽ കുറയാൻ...ഈ ഉണ്ണീടെരു കാര്യം..

ഉണ്ണി ദീർഘ നിശ്വാസം ഉതിർക്കവേ എല്ലാവരും പതിയെ പിരിഞ്ഞു പോയി..

Tuesday, December 2, 2014

ഓക്സിജൻ

 
 
 
 
 
 
 
പ്രിയനേ... 
നിന്നിൽ നിറഞ്ഞകലുന്ന 
ഓരോ ചുടുനിശ്വാസവും 
നിൻ ഹൃദയത്തിൽ തൊട്ട് 
മടങ്ങുമെൻ പ്രണയ ഗീതികൾ 
പിരിയാതെ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നു 
നിന്നോരോ അണുവിലും ഞാൻ 
നീ പോലും അറിയാതെ....... 

പ്രിയേ... 
എന്നിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകും 
നിൻ പ്രണയം നിലയ്ക്കുകിൽ 
ശിലയായ് തീരുവാൻ വരം 
നേടി വന്നവൻ ഞാൻ... 
................................. 
 
 

മൻസൂർ ആലുവിള

Wednesday, November 20, 2013

സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ

സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ നീ 
സ്നേഹിക്കണമെന്നിരിക്കെ 
സ്നേഹിക്കുക തന്നെമേൽ. 

വെറുക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ നീ 
വെറുക്കാതിരിക്കണമെന്നിരിക്കെ 
വൈരം മറക്കുക തന്നെമേൽ.

...................................................................


സ്നേഹപൂർവ്വം 
മൻസൂർ ആലുവിള.

Sunday, September 15, 2013

വിരഹം, പ്രണയം, സ്വപ്നം


കൈ നീട്ടി അകലും പ്രണയ നൊമ്പരം 
കൺകോണിൽ ചൊരിഞ്ഞ നീർമണിയാരും 
അറിയാതൊപ്പവേ..വിരഹം പറന്നകന്നു ദൂരെ.. 

അറിഞ്ഞീലേ​‍ാരോ ദിനങ്ങൾ നിന്നരുകിൽ 
നിമിഷമാത്രയിൽ പൊലിഞ്ഞകന്നതും 
പ്രണയവലയിലെൻ പ്രാണൻ തുടിക്കവേ 
പ്രണയതേൻ പുരട്ടി വിശപ്പകറ്റിയവൾ. 

തമസ്സിൽ തലചായ്ച്ചുറങ്ങി താരകങ്ങൾ സ്വപ്നചാമരം വീശി. 
മഴത്തുള്ളിയടർത്തിയൊരെൻ സ്വപ്നാംങ്കുരം മേഘപാളിയിൽ ചാരി നിന്നു. 
പെയ്യാൻ വെമ്പും മോഹങ്ങൾ തെന്നലായ് ഒഴുകി നീങ്ങി.. 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

സ്നേഹപൂർവ്വം 
മൻസൂർ ആലുവിള. 

Tuesday, November 6, 2012

മനസാക്ഷി




നിങ്ങൾക്കറിയുമോ എനിക്കൊരു ശത്രു
നിശബ്ധനായ് എന്നെ മുറിവേല്പ്പിക്കുന്നവൻ.
നിണമണിഞ്ഞൊരു നിരാലമ്പനെ മൊബൈൽ
ധ്രുഷ്യാവികാരത്തിന്നിടയിൽ നിന്നുമെൻ ശത്രു
ആതുരാലയത്തിലെത്തിച്ച്, കോടതി വ്യവഹാരത്തിൽ, എന്നെക്കുരുക്കി.
-----------------------------------------------------------------------------

സ്നേഹപൂർവ്വം
മൻസൂർ ആലുവിള

 

Tuesday, June 28, 2011

മാതാ, പിതാ, ഗുരു, ദൈവം,


ഞാനൊന്ന് ശീലിച്ചു, കണ്ട മുഖങ്ങൾ മറന്നീടുവാൻ
കേട്ട സ്വരങ്ങൾ വിസ്മരിച്ചീടുവാൻ.

താലോലിച്ചകരങ്ങൾ താഴു തകർത്തു
താതൻ, മകൾക്ക് പിണിയാളാകൻ പഠിച്ചു

പാഠങ്ങൾക്കൊപ്പം വൈകൃതം ചാലിച്ച ഗൂരു
ദിവ്യമാം മൂന്നാം സ്ഥാനമുപേക്ഷിച്ചു.

വിനയാന്വിത മുഖങ്ങൾ വിനയം വിസ്മരിച്ചു
വേദാന്തങ്ങൾക്കായ് കൂർപ്പിച്ച കർണ്ണം മുറിഞ്ഞു

വരുതിക്ക് വരാത്തവ വലിച്ചെറിഞ്ഞു, ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ
ഗുണമുള്ളതൊഴിച്ചു ബാക്കിയൊക്കെയും ഒളിച്ചുവെച്ചു

തിരു ശേഷിപ്പുകൾ തീർത്താൽ തീരാത്ത
ബാധ്യതയാക്കുവാൻ ഞാൻ മൽസരിച്ചു

അറിവ് അപാരമായ് എനിക്ക് അല്പ്പത്തം കൂടിവന്നു
ശാശ്വത ലോകം ഇഹലോകത്തിലായ് ചുരുങ്ങി.

വിഴുങ്ങിയ പൊൻപണം വീണ്ടെടുക്കാൻ
ഗാന്ധിതലയ്ക്ക് മേൽ നിരാഹാരമിരുന്നു ഞാൻ

ആൾ ദൈവങ്ങൾക്കു മേൽ ആൽ മരം വളർന്നു
ഇത്തിൾ കണ്ണികൾ നീരു കുടിച്ച് കൊഴുത്തുരുണ്ടു.

മാതാ, പിതാ, ഗുരു, ദൈവം,
ദൈവമേ കാത്തുകൊൾക
നിൻ സ്ഥാനവും നിനക്ക് അന്യമാകതെ ഞങ്ങളേയും.
--------------------------------------------------------------



© മൻസൂർ ആലുവിള